نوزادان و کودکان

آلرژی کودکان

1562583685-m9Yw9.jpg

 آلرژی پدیده ایست که ممکن است والدین و کودک را بسیار کلافه کند. همچنین کودک شما در اغلب موارد، استعداد ابتلا به آلرژی را به ارث می برد، اما نه لزوماً همان نوع خاص از آلرژی را. به عنوان مثال، اگر یکی از والدین کودک تب یونجه یا آلرژی حیوانات خانگی داشته باشد، در نیمی از موارد احتمال دارد که کودک نیز نوعی آلرژی داشته باشد. این احتمال درصورتی که هر دو والد بیولوژیک آلرژی داشته باشند، بیشتر افزایش می یابد. در این مقاله با آلرژی، دلایل و درمان آن و همچنین پیشگیری از آن در کودکتان آشنا می شوید.

 تعریف آلرژی:
آلرژی، واکنش سیستم ایمنی بدن به ماده ای در محیط است که  آن ماده ی آلرژی زا می تواند خوراکی، استنشاقی، تماسی یا تزریقی باشد. بدن کودک اشتباهاً آن ماده را عاملی خطرناک تلقی می کند و هیستامین ها و دیگر مواد شیمیایی را برای مبارزه با آن در بدن آزاد می کند.
این مواد شیمیایی بدن را تحریک می کنند و باعث ایجاد علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه، خارش و سرفه می شوند.
در برخی موارد، مادهٔ آلرژی زا می تواند واکنش حادی ایجاد کند که شوک آنافیلاکتیک یا آنافیلاکسی نامیده می شود. این مورد یک وضعیت اورژانسی است، زیرا علائم از جمله مشکل در تنفس و ورم بدن می تواند زندگی شخص را تهدید کند.

مواد آلرژی زا:
مواد آلرژی زا می تواند به عنوان مثال، مشکلات تنفسی مثلاً در آلرژی های بینی یا رینیت آلرژیک که یک التهاب مخاط بینی آلرژیک است، مشکلات پوستی مانند اگزما یا مشکلات روده­ی ناشی از آلرژی های غذایی ایجاد کنند.

علل آلرژی بینی در کودکان غالباً موارد زیر هستند:
ـ مایت ها یا هیره ها موجودات میکروسکوپی هستند که روی ورقه ها یا سلول های مرده پوست انسان رشد می کنند؛ غالب کودکان مبتلا به آلرژی، به هیره آلرژی دارند.
ـ شوره و دانه های سفید و جدا شده از پوست و مو که از بدن گربه ها، سگ ها و دیگر حیوانات کرک دار جدا می شود.
ـ گرده درختان، گیاهان و علف های هرز می تواند از علل آلرژی باشد.
ـ کپک ها (قارچ ها) که در مکان های مرطوب و نم دار مانند حمام و زیرزمین یا در هوای آزاد مناطق اقلیمی مرطوب یافت می شوند.

بعضی از کودکان به بالش های پر یا پتوهای پشمی حساس هستند و اگرچه اکثر متخصصان بر این باورند که دود تنباکو برای کودکان حساسیت زا نیست، اما قطعاً می تواند علائم آلرژیک آنها را بدتر کند.

تشخیص:
مشخص کردن علت دقیق آلرژی نیازمند مقداری تحقیق دقیق و گاهی اوقات کمک آزمایشات پزشکی است. یک سرنخ برای کشف علت می تواند زمان رخ دادن حملات آلرژی باشد.

آلرژی به کپک معمولاً در آب و هوای مرطوب یا بارانی بروز می کند و تشخیص آن از سرماخوردگی می تواند دشوار باشد. آلرژی به هیره یا حیوانات خانگی اغلب باعث احتقان صبحگاهی در طول سال می شود و آلرژی های مرتبط با گرده های گیاهان بیشتر در بهار، تابستان و پاییز شایع هستند.

دور کردن چند روزه­ی حیوان خانگی تان از خانه نمی تواند شما را به طور قطع مطمئن کند که کودکتان به حیوانات خانگی آلرژی دارد یا ندارد. مطالعات محققان حاکی از آن است که می تواند بیشتر از یک سال طول بکشد تا شوره­ی گربه ای که یک سال است دیگر در محیط زندگی کودک نیست، به حالتی دربیاید که دیگر افراد دارای این آلرژی را اذیت نکند. یعنی شوره­ی گربه تا یک سال پس از جدا شدن از بدن گربه می تواند افراد را دچار آلرژی کند.

از سوی دیگر، اگر فرزندتان را چند روز از حیوان خانگی خود دور کنید و او بهتر به نظر برسد، در آن صورت شما سرنخ خوب اما نه قطعی ای برای آلرژی داشتن کودکتان دارید، چون باید این احتمال را نیز در نظر بگیرید که فرزندتان ممکن است به چیز دیگری در خانه آلرژی داشته باشد.

پس اگر خودتان به پاسخی نرسیدید، وقت آن است که به پزشک کودکتان مراجعه کنید. اگر پزشک معتقد باشد مشکل کودک آلرژی است، احتمال دارد شما را به یک فوق تخصص آسم و آلرژی ارجاع دهد، یا یک آزمایش خون برای اندازه گیری سطح آنتی بادی های آلرژی موجود در خون کودک تجویز کند. آزمایش خون ممکن است کمتر از آزمایشات پوستی دقیق باشد. بنابراین، اگر نتیجه­ی آزمایش خون نشانگر آلرژی باشد، ممکن است گام بعدی برای کوچولوی شما آزمایش پوست باشد که برای این آزمایش باید به یک فوق تخصص آسم و آلرژی مراجعه کنید.

در طول آزمایش پوست، پزشک متخصص مقدار کمی از مواد آلرژی زا شایع را روی پوست کودک اعمال می کند. اگر فرزندتان به یک ماده حساسیت داشته باشد، در آن نقطه از پوستش واکنشی شبیه به نیش پشه خواهد داشت. کودکان کوچک تر ممکن است واکنش های خفیف تری نسبت به کودکان بزرگ تر داشته باشند اما با وجود این، آزمایشات می تواند برای آنها هم مفید باشند.

همچنین در نظر داشته باشید که آزمایشات مشخص می کند که فرزندتان در آن زمان به چه چیزی آلرژی دارد اما ممکن است با افزایش سن کودک، نوع آلرژی تغییر کند. اگر نتیجهٔ آزمایش پوست کودک منفی است اما همچنان علائم آلرژی را دارد، بهتر است شش تا ۱۲ ماه بعد، دوباره برای ارزیابی مجدد او را نزد پزشک ببرید.

پیشگیری:
بهترین راهکارها و راهنمایی ها برای کاهش تماس کودکتان با شایع ترین مواد آلرژی زا می تواند به ترتیب زیر باشد:
هیره و مایت: هیره ها در پارچه ها و فرش ها زندگی می کنند و در تمام اتاق های خانه حضور دارند. اما کودکان معمولاً در اتاق خواب، یعنی جایی که تشک ها و بالش ها عملاً در مالکیت مشترک با هیره ها هستند، در معرض آنها قرار می گیرند. اقدامات زیر ممکن است زمان بر باشند و انرژی زیادی بگیرند اما واقعاً می تواند به کاهش مشکل کمک کنند. کارشناسان معتقدند پدر و مادرهایی که این مراحل را انجام می دهند، ممکن است بهبود ۶۰ تا ۷۰ درصدی در آلرژی کودک خود مشاهده کنند و این به میزان قابل توجهی این مشکل را کاهش می دهد:

شورۀ حیوانات خانگی: اگر فرزند شما واقعاً به یک حیوان خانگی آلرژی شدید داشته باشد، تنها راه حل قطعی این است که آن حیوان را در خانه نگه ندارید که مطمئناً این تصمیم ساده ای نخواهد بود و قابل فهم است که بخواهید آن را تنها به عنوان آخرین راه چاره در نظر بگیرید. اما برای پایین نگه داشتن میزان شوره، حیوان خانگی خود را به طور منظم حمام دهید. می توانید شامپوهایی را که شوره­ی حیوانات را کاهش می دهد در فروشگاه حیوانات خانگی پیدا کنید. همچنین حیوان خانگی خود را از مبلمان و اتاق کودک دور نگه دارید و تا جای ممکن حیوانات را از محل خواب کودکان دور نگه دارید.

گرده: در طول فصل آلرژی، دوری از گرده های موجود در هوا می تواند تقریباً غیرممکن باشد. می توانید سعی کنید فرزندتان را در طول اوج فصل گرده افشانی، به ویژه در روزهایی که باد می وزد در داخل خانه نگه دارید و پنجره ها را ببندید، اما این تلاش ممکن است غیرمنطقی و ناممکن باشد. اگر کودکتان از خانه بیرون می رود، حتماً هر شب او را حمام دهید و موهایش را بشویید تا مواد آلرژی زای موجود در هوا را از بین ببرید. لباس هایش را هم در خشک کن لباس شویی خشک کنید و نه روی طناب رخت. همچنین کانال های سیستم تهویهٔ منتهی به اتاق خوابش را ببندید.

کپک: هنگامی که آب و هوا گرم و مرطوب است، به ویژه در یک محل مرطوب یا قسمت های دیگری از خانه که در آن رشد کپک زیاد است، از دستگاه رطوبت گیر و سیستم تهویهٔ هوا استفاده کنید. حمامتان را به طور منظم و با مواد گندزدای مهارکنندهٔ کپک مانند کمی سفیدکننده و آب یا یک محلول طبیعی مانند روغن درخت چای و آب بشویید. سعی کنید یک سیستم تهویهٔ مناسب تهیه کنید. کپک در اغلب موارد در کمدها، اتاق زیرشیروانی، زیرزمین، گلدان ها، یخچال، کابین دوش و سطل های زباله و زیر فرش ها یافت می شود.

تفاوت آلرژی با سرماخوردگی در کودک
از آنجا که علائم آلرژی بینی خیلی شبیه علائم سرماخوردگی یعنی آبریزش بینی، آبریزش چشم یا ریزش اشک از چشم، سرفه، احتقان بینی و عطسه است، تشخیص این دو از یکدیگر می تواند دشوار باشد. با این حال، برخی علائم مشخصه برای آلرژی وجود دارد که به شما کمک خواهد کرد. به عنوان مثال، شما می توانید سؤالات زیر را از خودتان بپرسید تا متوجه شوید که کودکتان سرما خورده است یا آلرژی دارد:
آیا به نظر می رسد فرزند شما همیشه سرما خورده است؟ سرماخوردگی ها معمولاً طی یک هفته تا ۱۰ روز پایان می یابند اما آلرژی ها این طور نیستند.
آیا بینی کودکتان به طور مداوم گرفته است یا همیشه آبریزش دارد
آیا فرزند شما دائماً در حال مالیدن، پاک کردن یا فشار دادن بینی خود به سمت بالا، یعنی چیزی است که پزشکان آن را سلام آلرژیک می نامند؟
آیا مخاطی که از بینی کودک خارج می شود، شفاف و رقیق در مقابل مخاط زرد یا سبز و غلیظ اس
آیا به نظر می رسد که کودکتان زیاد عطسه می کن
آیا چشم هایش دچار خارش، قرمزی و آبریزش است؟
آیا پوست زیر چشم او تیره یا بنفش یا آبی به نظر می رسد یعنی چیزی که پزشکان آن را کبودی آلرژیک می نامند؟
آیا کودک از طریق دهانش نفس می کشد؟
آیا کودک سرفه های خشک و مزمنی دارد؟
آیا پوست کودک تحریک شده یا راش قرمز و خارش داری زده است؟

اگر به یک یا چند مورد از این سؤالات پاسخ مثبت دادید، احتمال بالایی وجود دارد که فرزند شم-ا به چیزی در محیط اطرافش حساسیت داشته باشد. همچنین کودکان مبتلا به آلرژی بینی بیشتر مستعد ابتلا به عفونت گوش، آسم و عفونت سینوس هستند.
دارو درمانی آلرژی:
اگر آلرژی کودک بسیار آزاردهنده شود، پزشک کودکتان ممکن است داروهای آنتی هیستامین یا اسپری استروئید اﺳﺘﻨﺸﺎ
قی را پیشنهاد کند و یک نسخه تجویز کند. اما یادتان باشد بدون صحبت کردن با پزشک خود، داروهای ضدآلرژی بدون نسخه را به کودکتان ندهید. همچنین بسیاری از داروهای جدیدتر آلرژی عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر محصولات موجود در بازار دارند، هرچند بعضی از این داروها برای کودکان زیر شش ماه تأیید نشده اند.

اگر آلرژی، کودک شما را واقعاً به ستوه آورده است، متخصص آسم و آلرژی ممکن است آمپول های آلرژی یا ایمونوتراپی را پیشنهاد دهد، اما معمولاً تا زمانی که کودک چهار تا شش ساله شود، این کار را نمی کنند، هرچند گهگاه استثناهایی برای کودکان کوچک تر، مانند کودکان مبتلا به آسم شدید وجود دارد.
آمپول های آلرژی در مطب پزشک تزریق می شود و حاوی مقادیر اندکی از مادهٔ آلرژی زا مانند گرده، هیره یا شوره است که به بدن کودکتان کمک می کند تا به مرور زمان به این ماده عادت کند. در مورد آمپول های آلرژی، روال معمول درمان به شکل زیر است:
فرزندتان آمپول ها را برای حدود چهار تا شش ماه به طور هفتگی دریافت می کند، تا زمانی که به اندازه ای در معرض مادهٔ آلرژی زا قرار گرفته باشد که بدنش یاد بگیرد تا جای ممکن آن را تحمل کند.
او سپس به مدت چهار تا شش ماه آمپول ها را یک یا دو بار در ماه دریافت می کند.
بعد از آن برای یک سال تزریق ماهانهٔ آمپول ها را خواهد داشت.
بعد از آن، پزشک نیاز به درمان های بیشتر را ارزیابی می کند.
اگر آمپول ها مفید و مؤثر بوده باشند، فرزندتان ممکن است سال ها به دریافت آنها ادامه دهد.

مشاوره با پزشک