بیماری ها

مقایسه تاثیرداروی سیلی مارین و ویتامین E در درمان کبد چرب

1563793860-5l1uL.jpg

در حال حاضر اصلاح شیوه ی زندگی تنها درمان توصیه شده برای بیماری کبد چرب غیر الکلی NAFLD است. مطالعات اولیه نشان داده اند که ویتامین E و سیلی مارین اثرات مفیدی بر روی عملکرد کبد دارند. در این کارآزمایی بالینی دو سو کور ما اثر سیلیمارین و ویتامین E در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی را بررسی کرده ایم.
مواد و روش ها:
این کارآزمایی بالینی بصورت تصادفی و دو سو کور در 2 مرکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی یزد در بین 80 بیمار (سن 60-20 سال) مبتلا به NAFLD بین ماه های سپتامبر 2014 و مارس 2015 انجام گرفت. بیماران بصورت تصادفی در دو گروه ویتامین E (UI 400 روزانه) و سیلی مارین (140 میلی گرم دو بار در روز) برای 4 ماه قرار گرفتند. علاوه بر این، تمام بیماران تحت مشاوره برای کاهش وزن و یک رژیم غذایی کم چربی قرار گرفتند. سطوح سرمی ALT  و نیز وضعیت سونوگرافی کبد در ابتدا و در بعد از 4 ماه برای تمام بیماران محاسبه و ثبت گردید. از نظر آماری مقادیر P کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
نتایج:
تفاوت معنی داری از نظر جنس و BMI در دو گروه وجود نداشت. میانگین تغییرات سطح سرمی ALT  در گروه درمان شده با ویتامین E، 2/15 و در گروه درمان شده با سیلیمارین 6/31 بدست آمد. در پایان دوره ی درمان کاهش معنی داری در سطح سرمی ALT در هر دو گروه مشاهده گردید 03/0=p.  میانگین تغییرات سطح سرمی ALT  در گروه درمان شده با ویتامین E، 2/15 و در گروه درمان شده با سیلیمارین 6/31 بدست آمد. تأثیر سیلیمارین در کاهش سطوح ALT  بیشتر از ویتامین E  بود. براساس نتایج سونوگرافی پس از دوره ی درمان وضعیت کبدی در گروه ویتامین 4 مورد و در گروه سیلیمارین 2 مورد از بیماران نرمال شده بودند. تفاوت معنی داری در تأثیر ویتامین E  در بهبود وضعیت کبدی نسبت به سیلیمارین مشاهده شد 04/0=p  به طور کلی عوارض جانبی در هر دو گروه گذرا و شامل اسهال، تهوع و دل درد می شدند.
نتیجه گیری
براساس نتایج بدست آمده به نظر می رسد که تأثیر سیلیمارین به نفع تغییرات بیو شیمیایی ALT  و تأثیر ویتامین e به نفع نتایج سونوگرافی و بهبود وضعیت کبد می باشد.
واژه های کلیدی:
چرب غیر الکلی بیماری کبد، سیلیمارین، ویتامین E، کارآزمایی بالینی.

مشاوره با پزشک