بیماری ها

بیماری گلوکوم چیست

1555304590-knWq3.JPG

بیماری گلوکوم چیست ؟ گلوکوم شایع ترین علت نابینایی غیرقابل برگشت در دنیا و پس از آب مروارید، دومین علت شایع از دست رفتن دید وابسته به سن می باشد. گلوکوم یا آب سیاه به مجموعه ای از بیماریها اطلاق می گردد که وجه مشترک همه آنها، آسیب عصب بینایی می باشد. این بیماری شیوعی حدود ۵٪ از جمعیت مردم ایران را به خود اختصاص می دهد. به عبارتی یک نفر از بیست نفر  به این بیماری مبتلا هستند. آنچه که این بیماری را نگران کننده می سازد، عدم آگاهی 90 درصد از این افراد از بیماری خود می باشد.

علت این ناآگاهی را تا اندازه ای می توان در بی علامت بودن اغلب موارد دانست که پس از پیشرفت قابل توجه بیماری و ایجاد آسیب برگشت ناپذیر در میدان بینایی کشف می شود. در درصد کمی از موارد که به دنبال بسته شدن حاد زاویه چشم رخ می دهد، حمله آب سیاه به صورت درد شدید چشم، تاری دید، حالت تهوع و استفراغ اتفاق می افتد.

عوامل خطری که مورد توجه قرار گرفته اند عبارتند از سن، نژاد و فشار چشم. سابقه خانوادگی نیز خطر این بیماری را 4 برابر افزایش می دهد. گرچه در کتاب ها و مقالات، سن خاصی برای غربالگری گلوکوم بیان نشده ولی به نظر می رسد که معاینات دوره ای از 40 سالگی و به ویژه از 60 سالگی بسیار حائز اهمیت هستند. گلوکوم را که دزد بی سروصدای بینایی می نامند بایستی در افرادی که قرنیه نازک دارند، سابقه استفاده از داروهای کورتونی به هر صورت اعم از قرص، قطره و یا موضعی دارند، افراد دوربین و مبتلایان به میگرن، فشارخون بالا و دیابت، به صورت ویژه ای مورد نظر قرار داد.

نکات مهم در مورد بیماری گلوکوم

گلوکوم را براساس ساختار زاویه چشم به دو گروه زاویه باز و زاویه بسته تقسیم می کنند. زاویه چشم ساختاری است که مسئول اصلی تخلیه زلالیه و کنترل فشار چشم می باشد. این تقسیم بندی در برخورد درمانی با این بیماران مهم است.

در مواردی که زاویه چشم تنگ بوده و به عبارتی قابل بسته شدن می باشد، لیزر عنبیه می تواند تا حدودی از خطر پیشرفت بیماری جلوگیری نماید.

اخیرا گلوکوم به عنوان یکی از عوامل افزایش خطر بیماری آلزایمر (زوال عقل) نیز معرفی شده است.

تشخیص این بیماری براساس اندازه گیری فشار چشم، معاینه عصب بینایی و برخی از تست های پاراکلینیکی اعم از میدان بینایی و تصویربرداری عصب ممکن می شود.

مصرف ویتامین های آ، ث و سبزیجات تیره در گلوکوم زاویه باز می تواند موثر باشد.

درمان این بیماری بر پایه کاهش فشار چشم می باشد که عمدتا از طریق استفاده از قطره های چشمی میسر می گردد. شایان ذکر است که این قبیل قطره ها ممکن است که عوارضی را به شکل سوزش، خارش و احساس جسم خارجی ایجاد نمایند. نکته مهم در این موارد، عدم قطع دارو و مراجعه به چشم پزشک است تا با روش هایی این عوارض برطرف و یا تعدیل گردند.

به هیچ وجه داروهای گلوکوم را نباید سرخود و بدون مشورت با پزشک قطع نمود. درمان این بیماری، کاری است تیمی میان پزشک و بیمار که با تعامل سازنده این دو میسر می گردد.

مشاوره با پزشک