آلرژی و ایمنی شناسی بالینی
3.42
آلرژی به نیکل

آلرژی به نیکل دلیل شایع درماتیت پوستی است. درماتیت راش‎های خارش‎داری است که معمولاً هنگام تماس پوست با مواد بی ضرر ایجاد می‎شود. غالباً از طریق گوشواره و سایر جواهرات بوجود می‎آید ولی در بسیاری از مواردی که روزانه با آنها سروکار داریم نیکل وجود دارد. مواردی همچون سکه ها، زیپ لباس، موبایل و قاب عینک دارای نیکل هستند. قرارگیری طولانی مدت و مداوم در معرض مواد حاوی نیکل باعث ابتلا به این مشکل می‎شود. درمان‎های مناسب می‎توانند علائم حساسیت به نیکل را کاهش دهند. ولی، به‎خاطر داشته باشید که افزایش آلرژی به نیکل باعث افزایش حساسیت شما به فلزات می‎شود و باید از تماس با آنها خودداری کنید.

آشنایی با علائم آلرژی به نیکل

معمولاً یک واکنش آلرژیک (درماتیت تماسی) در طول چند ساعت تا چند روز بعد از تماس با نیکل آغاز می‎شود. ممکن است واکنش 2 تا 4 هفته طول بکشد. این نوع واکنش تنها در محل تماس پوست اتفاق می‎افتد ولی گاهی ممکن است در سایر نقاط بدن نیز ظاهر شود.

علائم و نشانه‎ ها 

 راش‎ها، دانه‎ها یا جوش‎های پوستی

خارش پوست که ممکن است شدید باشد

قرمز شدن پوست یا تغییر رنگ آن

ایجاد خشکی روی پوست به صورتی که ممکن است شبیه سوختگی باشد

در موارد شدید ایجاد تاول های آبدار

دلایل ایجاد آلرژی به نیکل

علت دقیق آلرژی به نیکل ناشناخته است و همانند انواع دیگر حساسیت ، زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن آن را به‎عنوان یک ماده مضر به حساب آورد. معمولاً سیستم ایمنی، بدن را در برابر باکتری‎ها، ویروس‎ها یا مواد سمّی حفظ می‎کند.وقتی بدن به یک عامل خاص واکنش نشان می‎دهد، سیستم ایمنی نسبت به آن حساس می‎شود. این بدان معنی است که هر زمان در تماس با این مشکل قرار بگیرید سیستم ایمنی بدن با پاسخی آلرژیک به مقابله با آن عامل می‎پردازد.ممکن است حساسیت سیستم ایمنی بدن شما به نیکل بعد از اولین مواجهه یا در طول مواجهات مکرر و طولانی‎مدت افزایش یابد. امکان دارد حساسیت تا حدودی ارثی باشد.

جواهرات شامل حلقه، دستبند، النگو، گردنبند ، قلاب‎ها و قزن‎های تزئینی

بند ساعت

زیپ لباس، گیره لباس و قلاب‎های لباس زیر

قلاب کمربند

قاب عینک

سکه

وسایل فلزی

تلفن همراه

کلیدها

پلاک هویتی نظامیان

گچ

لوازم پزشکی

صفحه لپ‏تاپ یا کامپیوتر

سیگارهای الکترونیکی

عوامل خطرساز آلرژی به نیکل

عوامل خاصی می توانند خطر گسترش آلرژی را در شما افزایش دهند. این عوامل عبارتند از:

کار با فلزات : اگر شغل شما به گونه‎ای است که دائماً در معرض تماس با آن قرار دارید ممکن است خطر افزایش آلرژی در شما بیشتر از فردی باشد که با این فلز سروکار ندارد.علاوه بر این به احتمال زیاد در افرادی که به طور منظم در مواجهه با نیکل قرار دارند و در اثر شدت کار عرق می کنند، حساسیت را افزایش می‎یابد. متصدّیان بار، افراد شاغل در صنایع غذایی خاص و نظافتچیان خانگی از جمله این افراد هستند.

افراد دیگری که ممکن است در خطر باشند عبارتند از: فلزکاران، خیّاط‎ها و آرایشگران.

زنان : این احتمال وجود دارد که زنان در مقایسه با مردان بیشتر دچار این مشکل شوند. شاید این موضوع به این دلیل باشد که زنان تمایل بیشتری به انجام پیرسینگ دارند. اخیراً طی مطالعه ای مشخص شد که خطر ابتلا در زنان چاق بیشتر از سایر زنان است.

داشتن سابقه خانوادگی : اگر سایر افراد خانواده شما نسبت به این مشکل ، حسّاس باشند ممکن است شما نیز زمینه ابتلا به این نوع آلرژی را به ارث برده باشید.

افرادی که نسبت به سایر فلزات حسّاس هستند ممکن است نسبت به نیکل نیز حساسیت داشته باشند.

پیرسینگ گوش یا بدن 

عوامل خطرساز آلرژی به نیکل

پیشگیری از آلرژی به نیکل

بهترین استراتژی برای پیشگیری از افزایش آلرژی پرهیز از مواجه طولانی‎مدت با مواد حاوی آن است. اگر قبلاً نسبت به نیکل حساسیت داشته اید بهترین راه برای جلوگیری از یک واکنش آلرژیک خودداری از تماس با این فلز است.ولی پرهیز از مواجهه با آن همیشه آسان نیست. زیرا در بسیاری از فرآورده‎ها وجود دارد. برای بررسی وجود آن در مواد فلزی بسته‎های آزمایش خانگی وجود دارند. شاید نکات زیر به شما کمک کنند تا از قرارگرفتن در معرض نیکل بپرهیزید.

استفاده از جواهرات هایپوآلرژنیک

از جواهرات حاوی نیکل استفاده نکنید. جواهراتی خریداری کنید که باعث واکنش‎ها نمی‎شوند. به دنبال جواهراتی باشید که این فلزات در آنها بکار رفته باشد. فلزاتی همچون: فولاد ضد زنگ فاقد نیکل، ابزار جراحی از جنس فولاد ضدزنگ، تیتانیوم، طلای زرد 18 عیار یا طلای زرد فاقد نیکل و نقره استرلینگ.ممکن است ابزار جراحی فولادی دارای مقداری نیکل باشند ولی بطور کلّی برای اغلب افراد به‏ عنوان یک فلز هایپوآلرژنیک در نظر گرفته می‎شوند. مطمئن شوید که پشت‎بند گوشواره شما نیز از مواد هایپوآلرژنیک ساخته شده است.

در انتخاب سالن برای پیرسینگ دقت کنید

قبل از پیرسینگ از محل انجام آن دیدن کنید تا اطمینان یابید که پیرسینگ در یک محیط پاکیزه و تخصصی انجام می‎شود.همچنین برای اطمینان از اینکه در سالن مورد نظر از ابزار جراحی و سوزن‎های استریلِ فاقد نیکل، از جنس فولاد ضد زنگ در بسته ‏های مهروموم شده استفاده می‎کنند، تمام این موارد را بررسی کنید. اگر در سالن مورد نظر از تفنگ پرسینگ استفاده می‎شود باید مطمئن شوید که آن قسمت از تفنگ که در تماس با بدن است برای فرد یا افراد دیگر استفاده نشده باشد. تحقیق کنید و اطمینان بیابید که در سالن پیرسینگ فقط جواهرات هایپوآلرژنیک به فروش می‎رسد.

استفاده از مواد جایگزین

به دنبال جایگزین‎های سالم‎تری برای مواد حاوی نیکل باشید.

استفاده از بند ساعت چرمی یا پلاستیکی

زیپ‎ها یا دکمه‎هایی از جنس پلاستیک یا فلزات اندود شده

قاب عینک پلاستیکی یا از جنس تیتانیوم

ایجاد یک مانع

اگر در محل کار خود به اجبار در معرض نیکل قرار دارید، ایجاد یک مانع بین شما و آن می‎تواند به کاهش حساسیت کمک کند.سعی کنید دکمه‎ها، قزن‏قفلی و زیپ‎ها را با نوار چسب داکت یا یک مانع شفّاف مانند (Nickel Guard) بپوشانید. شاید استفاده از لاک ناخن بی‎رنگ روی جواهرات حاوی نیکل مؤثر باشد ولی شاید مجبور باشید این کار را بارها تکرار کنید.

تشخیص حساسیت به نیکل

معمولاً پزشک می‎تواند براساس ظاهر پوست شما و آخرین زمان مواجهه با مواد حاوی نیکل ، آلرژی را تشخیص دهد. ولی اگر دلیل راش‎های پوستی شما مشخص نباشد ممکن است پزشک برای شما آزمایش آلرژی تجویز کند. همچنین ممکن است برای این آزمایش شما را به یک متخصص آلرژی یا متخصص پوست (درماتولوژیست) معرفی کند.

آزمایش آلرژی

در طول انجام آزمایش آلرژی پزشک مقداری مواد ریز آلرژی ‏زا روی پوست قرار می دهد و سپس پوست با تکه ‏های کوچک مشمّع پوشانده می‎شود. این مشمّع‎ها تا دو روز روی پوست باقی می‎مانند تا زمانی که پزشک آنها را از روی پوست بردارد. اگر نسبت به نیکل حساسیت داشته باشید بعد از برداشتن مشمّع یا روزهای بعد از آن قسمتی از پوست که نیکل روی آن قرار دارد ملتهب می‎شود.

درمان های خانگی حسایست به نیکل

ممکن است برای درمان این آلرژی برخی از موارد زیر را انجام داده باشید. اگر این درمان‎ها مؤثر نباشند یا راش‎های پوستی بدتر شوند؛ با پزشک خود تماس بگیرید. برخی از درمان‎های خانگی شامل موارد زیر است:

استفاده از لوسیون‎های آرامبخش :مانند لوسیون کلسیم که می‎تواند خارش پوست را تسکین دهد.

مرطوب کردن منظم پوست: پوست انسان دارای موانع طبیعی است که هنگام واکنش با نیکل و سایر مواد آلرژی‎زا از بین می رود.مصرف کرم‎های نرم ‏کننده یا لوسیون ها مانند ژل پترولیوم یا روغن های معدنی می تواند نیاز شما به کورتیکواستروئیدهای موضعی را کاهش دهد.

استعمال کمپرس‎های مرطوب که می‎تواند به خشک شدن تاول ها و تسکین خارش پوست کمک کند. یک تکه پارچه کتانی را با آب شیر یا محلول بیوره خیس کنید و روی موضع قرار دهید. محلول بیوره دارویی است که می‎توانید آن را بدون تجویز پزشک تهیه کنید. این محلول حاوی آلومینیوم استات است.

از مصرف پماد هایی مانند کرم‎های آنتی‏بیوتیک بدون تجویز پزشک خودداری کنید. این پمادها ممکن است حاوی ترکیبات نئومایسین باشند و می‎توانند باعث بدترشدن واکنش آلرژیک شوند.

آشنایی با نحوه درمان آلرژی به نیکل

هیچ درمان قطعی برای حساسیت به نیکل وجود ندارد. وقتی بدن نسبت به آن ، آلرژی داشته باشد هنگام تماس پوست با آن دانه‎هایی پدیدار می‎شود.ممکن است پزشک برای کاهش سوزش پوست و بهبود راش‎های ناشی از واکنش به نیکل این داروها را تجویز کند:

کرم‎های کورتیکواستروئید : مانند کلوبتازول (کلوبکس، کورماکس و غیره) و بتامتازون دی‎پروپیونات (دیپرولن). استفاده طولانی‎مدت از این داروها می‎تواند منجر به نازک شدن پوست شود.

کرم‎های غیراستروئیدی : مانند پیمکرولیموس (الیدل) و تاکرولیموس (پروتوپیک). شایع‎ترین عارضه جانبی این کرم سوزش موقتی موضع مورد نظر است.

کورتیکواستروئید خوراکی : مانند پریدنیزون.مصرف این دارو در صورت حسّاسیت شدید یا ایجاد راش‎های پوستی وسیع است.این داروها می‎توانند موجب عوارض جانبی زیادی شوند که عبارتند از: افزایش وزن، نوسانات خُلقی و افزایش فشار خون.

آنتی‎هیستامین خوراکی: برای تسکین خارش پوست استفاده می شوند. مصرف داروهای آنتی‎هیستامین مانند فگزوفنادین (آلرگا). با این‎حال، ممکن است این داروها برای کاهش خارش پوست خیلی مؤثر نباشند.

فتوتراپی (نوردرمانی)

این روش درمانی شامل قرارگیری در معرض نور فرابنفش مصنوعی است. مقدار این نور تحت کنترل است و این نوع درمان مختص افرادی است که با مصرف استروئیدهای خوراکی یا موضعی بهبود نیافته‎اند. ممکن است ماه‎ها طول بکشد تا تاثیر فتوتراپی روی درمان آلرژی به نیکل آشکار شود.

زمان مراجعه به پزشک

اگر روی پوست شما راش‎های پوستی ایجاد شده است و دلیل آنها را نمی دانید، با پزشک خود مشورت کنید. اگر قبلاً آلرژی به نیکل در شما تشخیص داده شده است و مطمئن هستید که نسبت به تماس با نیکل حسّاس هستید و بدن شما نسبت به آن عکس العمل نشان می‎دهد،از داروهای بدون نسخه پزشک و درمان‎های خانگی که قبلاً پزشک تجویز کرده است، استفاده کنید. ولی اگر این درمان ها به بهبود شما کمک نکرد با پزشک خود تماس بگیرید. اگر فکر می کنید ممکن است نقطه مورد نظر عفونی شده باشد فوراً به پزشک مراجعه کنید. علائم و نشانه‎هایی که ممکن است نشان‎دهنده عفونت باشند عبارت اند از:

افزایش قرمزی پوست

حرارت و گرمی پوست

وجود چرک در منطقه آلوده

درد

مشاوره با پزشک آلرژی

آمادگی برای ملاقات با پزشک

آمادگی برای ملاقات با پزشک به شما کمک می‎کند تا از قرار ملاقات خود بیشترین بهره را ببرید.

آنچه که می‎توانید انجام دهید:

شرحی از علائمی که برای اولین بار روی پوست شما ظاهر شدند را بنویسید و مشخص کنید آیا این علائم به صورت منظم اتفاق می‎افتند یا خیر.

فهرستی از داروهایی که مصرف کرده‎اید، شامل ویتامین‎ها و مکمل‎های رژیمی، تهیه کنید.

همچنین فهرستی از سوالات خود را آماده کنید.

سوالاتی که باید از پزشک بپرسید

علت بروز این راش های پوستی چیست؟

چه چیز دیگری ممکن است باعث پدیدار شدن این راش‎ها شود؟

آیا آزمایشی وجود دارد که ازطریق آن وجود حساسیت در من تأیید شود؟

درمان‎های موجود کدامند و شما کدامیک را تجویز می‎کنید؟

این درمان‎ها چه عوارض جانبی روی بدن من دارند؟

آیا برای درمان این مشکل می‎توانم از داروهای بدون نسخه پزشک استفاده کنم؟

سوالاتی که ممکن است پزشک از شما بپرسد

علائم شما از چه زمانی شروع شده اند؟

آیا با گذشت زمان علائم شما تغییر کرده‎اند؟

چه نوع درمان‎های خانگی استفاده کرده‎اید؟

این درمان‎ها چه تاثیراتی روی شما داشته‎اند؟