سلام من دختری هستم مجرد که در یه خانواده بسیار مذهبی به دنیا اومدم و تقریبا یکساله که پدر و مادرم هر دو رو از دست دادم و در خانه پدری اونم تا سال اونها زندگی میکنم الان تصمیم گیر برای من برادرهام هستند واجا هیچ کاری رو به تنهایی ندارم حتی رفتن تا سر کوچه دوستی هم ندارم و مدتی هست که همش احساس خفگی میکنم و همش دلم میخاد یه گوشه تنها باشم و با عکس مادرم صحبت کنم و گریه کنم دیگه دلم نمیخاد بخندم و کسی بهام کاری داشته باشه چون نمیزارن از خونه هم در بیام بیرون تصمیم گرفتم با شما صحبت کنم اگه میشه کمکم کنین و بگین باید چی کار کنم
عزیز من شما باید محدوده فرهنگی خانواده خود به دنبال راه حل باشید شما میتوانید ازدواج کنید میتوانید به دانشگاه بروید میتوانید در فعالیتهای خانوادگی مثل مراسمها مشارکت کنید اگر خوب فکرتان را به کار بیندازید راه حل متناسب با وضعیت خود خواهید یافت اولین مرحله اما پذیرش این است که شما فرزند این خانواده با این مختصات فرهنگی هستید و نمیتوانید این مرزها را بشکنید و تحمل صرف شرایط حاصلی جز ناامیدی ندارد تحمل به شما کمکی نمیکند باید شرایط را بپذیرید