وزن 69 کیلو
قد 179
شغلم دوچرخه سازی است
حدود یک سال هست که به خاطر درد زانوم به صورت چمباتمه زدن ننشستم (منظورم حالت نشستن ایرانی ها در توالت ایرانی است) وقتی توی مغازم کار میکنم و مشتریهام و مردم و دوستام و... را میبینم که گاه گاه به صورت چمباتمه میشینند خیلی ناراحت میشم احساس میکنم توی دنیا تنها ترین انسانی هستم که به صورت چمباته نمیشینم و این مشکل را دارم و هیچ کس منو دردک نمیکنه دچار استرس و سر درد میشم قلبم درد میکنه نفسام غیر منظم میشه امیدم به آینده را از دست میدم با خودم میگم چرا مردم بدون احساس ناراحتی به این شکل مینشینند ولی من نمیتونم خیلی عصبانی و ناراحت میشم تو فکر فرو میرم افسرده میشم دوست دارم برم یک گوشه تنها باشم و از مردم دور بشم دیگه حوصله معاشرت کردن و خنده و حرف زدن با مردم را از دست میدم از اینکه به خاطر این مشکل مشتری ها و دوستانم و لحظه های عمرمو از دست میدم خیلی ناراحت میشم دوس دارم هر کسی را که به صورت چمباتمه زدن میشینه را خفه کنم.
من بمدت 5 ساله سابقه وسواس فکری عملی داشتم به عنوان مثال گاهی اوقات ساعتها درگیر یک کار بی معنی مثل حذف بعضی کلمات از گوشیم شدم و انواع وسواس دیگر،
یک سال پیش وقتی از پزشکم شنیدم چمباتمه زدن برای غضروف زانو ضرر داره دیگه از اون موقع تا الان خودم را مجاب کنم تا هیچ وقت به صورت چمباتمه زدن ننشینم،
از طرفی دیگر یک راه حل برای مشکلم یافتم
با خودم عهد کردم تا سه ماه دیگر به خودم اجازه بدم تا به صورت چمباتمه زدن بشینم ولی از الان صبر و قرار ندارم و و مدام هنگام کار در مغازم این احساسات ناراحت کننده به خاطر اینکه چمباتمه نمیشینم الان باهامه،
البته میتوانم به صورت چمباتمه بشینم فقط درد خفیفی دارم به خاطر همین وسواس وار به خودم اجبار کردم تا سه ماه دیگر هم به این شکل اصلا یک ثانیه هم ننشینم
راه حل چیست چه داروی مصرف کنم؟ چگونه می توانم در این مدت هم کارم را با شادی انجام بدم و هم از چمباتمه نشسنن مشتریهام عصبی نشم و صبر کنم که تا 3 ماه دیگر چمباتمه نزنم؟
عکسی هم از حالت چمباتمه نشستن فرستادم
با درود
بسیار خوب در مورد مشکلتون توضیح دادین بسیار متشکرم و همدردی من و بابت اتفاق های سختی که در جریان هست و شما و زندگیتون و تحت تاثیر قرار داده
در مورد مسیله که گفتین یک نوع وسواس هست که به این شکل بروز کرده است در واقع هر نوع عمل تکراری که به صورت اجبارگونه انجام میشه و فرد مجبور هست اون رو انجام بده تا حس رهایی از اظطراب و تنش را تجربه کنه حتی علیرغم میلش وسواس نامیده میشه، و ماهیت وسواس به زندگی فردی و اجتماعی فرد آسیب میزنه ،وسواس میتونه از شکلی به شکلی دیگه تغییر پیدا کنه و حتی گاهی ظاهر و رفتار های عجیب و نامتعارفی و باعث بشه اما جای نگرانی نداره با درمان دارویی برطرف میشه .علت ایجاد وسواس کمبود هورمون سروتونین در سیستم عصبی است ووقتی با دارو جایگزین میش
میشه همزمان با بالا آمدن سطح هورمون در مغز علایم شروع به کاهش میکنن و برای شما قابل کنترل میشن .داروهای مناسب برای وسواس چندین دسته هست که از مناسب ترین هاش فلووکسامین ،کلومیپرامین و ریسپیریدون میشه نام برد که باید تدریجا افزایش پیدا کنن توصیه من به شما عزیز این هست که با توجه به شدت بیماری و رنجی که براتون ایجاد کرده و همینطور به خطر انداختن سلامتی جسمیتون(زانو)و همچنین سابقه قبلی وسواس و اضافه شدن افسردگی به علایم وسواس فعلیتون(تحت تاثیر مشکلات اجتماعی چمباتمه زدن)درمان را به صورت جدی پیگیری کنین و حتما مراجعه حضوری به یک روانپزشک(متخصص اعصاب و روان)داشته باشید چون ما نیاز به یک دوره درمان صبورانه را برای بهبود وضعیتتون داریم
براتون آرزوی روزهای با ارامش و شادی دارم
امیدوارم جوابتون رو گرفته باشید و اگر سوالی هست مجدد بفرمایید
پیروز باشید


درود
فلوکستین داروی خوبی هست خصوصا اگر سابقه قبلی پاسخ به آن را داشتین با دوز ده میلی صبح ها بعد از صبحانه میل کنین و بعد از یک هفته به 20میلی تغییر بدین برای شروع اثر دارو به سه هفته حداقل زمان نیاز داریم ولی پیش بینی من این است که نیاز به شروع همزمان داروی کمکی داریم پیشنهاد من شروع کلومیپرامین 10میلی با 1/2 شبها و بعد از یک هفته یک عدد کامل
به امید بهبودی

پس شبها کلومیپرامین10 میلی 1/2 و بعد از یک هفته قرص کامل،
وصبح ها بعد از صبحانه تا یک هفته فلوکستین 10 تا یک هفته و از هفته بعدش دوز 20 میلی گرم،
درسته خانم دکتر؟
بله دقیقا اگر عوارض دارویی شامل خواب آلودگی نداشتین از روز 10کلومیپرامین 25شبها و فلوکستین 20صبح ها ادامه بدین باید درمان و با جدیت پیگیری کنیم چون وسواس بیماری مقاومی هست
من رو در جریان روند پیشرفتتون بگذارین


بله دقیقا
استفاده از زوپ همانند مشاوره تلفنی هرگز جایگزین مراجعه حضوری به پزشک و معاینه فیزیکی نمی گردد و
صرفاً به عنوان ابزار مکمل ویزیت حضوری جهت ارتقاء کیفیت تجربه درمان و آگاهی جامعه می باشد.