سلام.
بسیار خوشحالم از دو جهت. یک اینکه شرایط شما خیلی بهتر شده و عجله برای جراحی نکردیم و نتیجه ش راضی کننده بوده. دوم اینکه اینقدر خوب به توضیحات من دقت کردید و الان شما عملا از من سوال نکردید بلکه خیلی خوب توضیح دادید و کسی این توضیحات رو بخونه کلی اطلاعات کسب می کنه. تلاش من هم چه در پاسخ به سوالات چه مراجعه حضوری بیمار اینه که تا جایی که میتونم مشکل تشریح بشه، راه های درمان غیر جراحی و احتمالات برای بیمار مطرح بشه و عوارض جراحی به بیمار توضیح داده بشه تا بتونه تو پروسه درمان دخیل باشه و راه حل درست رو انتخاب کنه.
در مورد مشکل شما و درد هنگام دویدن، به هر حال شما آسیب پارشال و نیمه کامل رباط صلیبی داشتید. و این یعنی زانو ضعیفتر از حالت طبیعیه. بنابراین الان که با تقویت عضلات از خالی کردن گهگاهی رها شدید این مقدار درد طبیعیه و با تقویت بیشتر عضلات قطعا بهبود پیدا می کنه. اصلاح سبک زندگی جزئی از درمان هر بیماری ارتوپدی هست. فشار در نشستن در توالت ایرانی چیزی معادل اسکات زدن و تقریبا 6 برابر وزن بدنه. با اینکه یک بدن آماده توان تحمل این فشار رو داره، یه بدن آسیب دیده یا افراد با سن بالا یا افراد با ضعف عضلات حتما نیازمند استفاده از توالت فرنگی هستن. نشستن چهار زانو و در مقابل نشستن پشت میز هم به همین شکل هست. ورزش های آبی و شنا به علت کاهش فشار وزن به همین دلیل توصیه میشن. خوابیدن روی تخت در مقابل خوابیدن روی زمین که نیازمند فشار بیشتر برای نشستن و بلند شدن هست نیز به همین دلیل توصیه میشه. در مورد این اصلاح سبک زندگی با عنوان ورزش های کمر، ورزش های زانو و ورزش های عضلات لگن مطالب خوبی در اینترنت می تونید جستجو کنید.
در مجموع به ورزش ادامه بدید. سبک زندگی رو اصلاح کنید. و تا زمانی که شرایط مناسبه و خالی کردن مکرر زانو ندارید یا زانو قفل نمی کنه نیاز به جراحی ندارید. هر چند انجام جراحی در آینده برای شما محتمله ولی تا جایی که بتونیم زمانش رو عقب میندازیم.
موفق باشید.

در مورد مشکل من همانطور که توصیه داشتید ورزش ها رو تا زمانی که نیاز باشه ادامه میدم منتهی در مورد تغییر سبک زندگی در خیلی مواقع می تونه با زندگی و معیشت افراد بستگی داشته باشه و فرد نیاز به یک زانوی با ثبات برای انجام کاراش داشته باشه خب بعضی وقتها چاره ای نیست مثلا نخاع یا دست و پایی که قطع بشن رو فعلا در زمان ما کاری نمیشه کرد اما پیشرفت های پزشکی سالهای اخیر باعث شده خیلی از مشکلات بیماران در بعضی حوزه ها برطرف بشه مثلا در گذشته اگر کسی در جوانی دچار پارگی کامل رباط یا منیسک میشد زانوش دائما خالی و قفل می کرد و عملا تا آخرعمر نمی تونست کار سنگین یا ورزش کنه و در سنین پایین دچار آرتروز زودرس میشد و تازه اون زمان تغییر مفصل هم نبود و عملا بیمار حتی با یه پیچش کوچیک زانو تا به ابد نابود میشد الان عمل بازسازی رباط حتی یه ورزشکار رو می تونه به سطح حرفه ای ورزش هم برگردونه حالا امیدوارم مشکل من با همون ورزش و تقویت عضلات خوب بشه و کارم به عمل کشیده نشه منتهی اگر در آینده راهی جز عمل نبود ایا با جراحی میشه مشکل "دو زانو چهار زانو" را حل کرد ؟ با عرض پوزش مثلا آیا این بیماران بعد عمل و طی دوره نقاحت امکان استفاده از دستشوئی ایرانی رو می توانند داشته باشند؟

در مورد مشکل من همانطور که توصیه داشتید ورزش ها رو تا زمانی که نیاز باشه ادامه میدم منتهی در مورد تغییر سبک زندگی در خیلی مواقع می تونه با زندگی و معیشت افراد بستگی داشته باشه و فرد نیاز به یک زانوی با ثبات برای انجام کاراش داشته باشه خب بعضی وقتها چاره ای نیست مثلا نخاع یا دست و پایی که قطع بشن رو فعلا در زمان ما کاری نمیشه کرد اما پیشرفت های پزشکی سالهای اخیر باعث شده خیلی از مشکلات بیماران در بعضی حوزه ها برطرف بشه مثلا در گذشته اگر کسی در جوانی دچار پارگی کامل رباط یا منیسک میشد زانوش دائما خالی و قفل می کرد و عملا تا آخرعمر نمی تونست کار سنگین یا ورزش کنه و در سنین پایین دچار آرتروز زودرس میشد و تازه اون زمان تغییر مفصل هم نبود و عملا بیمار حتی با یه پیچش کوچیک زانو تا به ابد نابود میشد الان عمل بازسازی رباط حتی یه ورزشکار رو می تونه به سطح حرفه ای ورزش هم برگردونه حالا امیدوارم مشکل من با همون ورزش و تقویت عضلات خوب بشه و کارم به عمل کشیده نشه منتهی اگر در آینده راهی جز عمل نبود ایا با جراحی میشه مشکل "دو زانو چهار زانو" را حل کرد ؟ با عرض پوزش مثلا آیا این بیماران بعد عمل و طی دوره نقاحت امکان استفاده از دستشوئی ایرانی رو می توانند داشته باشند؟
بله. البته به نوع جراحی و پاسخ به درمان بیمار بستگی داره. هیچ چیز صفر و صد نیست تو جراحی و روند بهبود بسته به تبحر جراح، وضعیت آناتومی مریض و اتفاقات ناخواسته حین عمل و همچنین میزان همکاری بیمار بعد از عمل و انجام تمرینات داره. همین ورزشکارها بعد از عمل زمان زیاد و دوران نسبتا سختی رو به فیزیوتراپی زیر نظر پزشک میگذرونن که کمتر از تمرینات حرفه ای اصلی نیست.
در مجموع بله با احتمال بالا به روند عادی زندگی بر می گردن ولی من به مریض این طور می گم: ما خدا نیستیم که مثل روز اول درستت کنیم. هیچ وقت ماشین تعمیر شده مثل ماشین صفر نمیشه. و هیچ وقت قوری بند زده قوری اصلی نمیشه. این شاید از نظر مریض ناامید کننده به نظر بیاد ولی ما موظفیم حقیقت رو بگیم.
موفق باشید
استفاده از زوپ همانند مشاوره تلفنی هرگز جایگزین مراجعه حضوری به پزشک و معاینه فیزیکی نمی گردد و
صرفاً به عنوان ابزار مکمل ویزیت حضوری جهت ارتقاء کیفیت تجربه درمان و آگاهی جامعه می باشد.